Medalik na Rok Święty 1625

Rok Święty 1625 został ogłoszony przez Papieża Urbana VIII, 24 grudnia 1624 r i trwał do 24 grudnia 1625 r. W Kościele Katolickim od 1475 r. jest co 25 lat ogłaszany Rok Jubileuszowy – symbolizujący czas szczególnej łaski od Boga. Jednym z symboli otwierających taki rok jest otwarcie przez papieża „Drzwi Świętych” w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Ideą obchodzenia takich jubileuszy jest pragnienie Kościoła by każde pokolenie dostąpiło tego czasu szczególnej łaski. Papież w szczególnych przypadkach ma możliwość ogłoszenia Nadzwyczajnego Jubileuszu (tak jak to miało miejsce obecnie , ogłoszenie przez papieża Franciszka – Roku 2016 – Nadzwyczajnym Jubileuszem Miłosierdzia Bożego). Wracając teraz do 1625 roku, papież Urbana VIII ustalił procedurę kanonizacji i beatyfikacji, oraz wyświęcił: Elżbietę Portugalską (25 maja 1625r.) i zaliczył w poczet błogosławionych: Andrzeja Avellino (10 czerwca) i fr. Feliksa z Kantalicjo ( 1 października 1625r.).W Roku Świętym wykonano kilkanaście odmian medalików upamiętniających tamten jubileusz. Widoczny poniżej medalik przedstawia na awersie symbol otwartych „Drzwi Świętych” a po bokach stoją święci Piotr i Paweł. Pod spodem widnieje data „1625”. Rewers jest popularny dla wielu odmian medalików z tamtego okresu odnoszący się do wyświęcania lub beatyfikowania kilku osób przez papieża. W tym przypadku może upamiętniać wprowadzenie w/w procedur.

DSCF1498_crDSCF1499_cr

XVII w.  Mała odmiana medalika na Rok Jubileuszowy 1625.  Średnica: 15 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Medaliki Jezuickie

Zakon Jezuitów zwany też Towarzystwem Jezusowym został założony przez św. Ignacego Loyolę wraz z grupą studentów Sorbony dnia 15 sierpnia 1534 r. Towarzystwo Jezusowe dość szybko rozrosło się i stało się jednym z najbardziej wpływowych zakonów. Działali na różnych polach , teologicznym , naukowym, ewangelizacyjnym. Prowadzili wiele szkół, szpitali, i innych placówek. Przez pewien czas Jezuici byli głównymi spowiednikami władców Europejskich. Rozległe pole wpływów i działalności przysparzało towarzystwu wielu zwolenników jak i przeciwników. A działalność handlowa była przyczyną do okresowej kasaty zakonu. Proces ten rozpoczął się w 1762 r. i trwał do 1814 r. Zakon powrócił do swej dawnej świetności dopiero po II Wojnie Światowej. W okresie swojego działania zostało wyświęconych 50 Jezuitów a 180 zostało błogosławionych. Więcej o działalności zakonu można przeczytać na wielu stronach internetowych. Oto kilka medalików przedstawiających członków Towarzystwa Jezusowego.

św. Ignacy Loyola (ur. przed 23 października 1491, zm. 31 lipca 1556) – założyciel zakonu Jezuitów, prezbiter, teolog. Beatyfikowany: 27.07.1609 r. Kanonizowany: 13.03.1622 r.

św. Franciszek Ksawery (ur. na zamku Xawier wówczas w Królestwie Nawarry, obecnie w Hiszpanii, zm. z 2 na 3 grudnia 1552 na wyspie u wybrzeży Chin) – współzałożyciel zakonu Jezuitów, prezbiter, misjonarz, apostoł Indii. Beatyfikowany: 25.10.1619 r. Kanonizowany: 12.03.1622 r.

DSCF1477_crDSCF1478_cr

XVII- XVIII w. Mały medalik z wizerunkiem św. Ignacego Loyoli i św. Franciszka Ksawerego. Medalik mógł być wykonany na okoliczność kanonizacji.  Średnica : 15 mm.

DSCF1479_crDSCF1480_cr

XVII – XVIII w. Większy medalik z wizerunkiem św. Ignacego Loyoli i św. Franciszka Ksawerego . Medalik mógł być wykonany na okoliczność kanonizacji. Wymiary: 35 x 24 mm.

św. Jan Franciszek Regis (ur.31 stycznia 1597 r. w Fontcouverte ; zm. 31 grudnia 1640 r. w Lalouvesc) – kapłan , opiekun chorych w czasie epidemii dżumy. Beatyfikowany: 18.05.1719 r. Kanonizowany: 5.04.1737 r.

DSCF1481_crDSCF1482_cr

XVIII w. Duży medalik, z wizerunkiem św. Ignacego Loyoli i  B. Jana Franciszka Regis , prawdopodobnie  beatyfikacyjny. Wymiary: 45 x 30 mm.

DSCF1484_crDSCF1483_cr

XVIII w. Duży medalik z wizerunkiem św. Franciszka Ksawerego i św. Jana Franciszka Regis , prawdopodobnie medalik kanonizacyjny. Wymiary: 54 x 38 mm.

św. Stanisław Kostka (ur. najprawdopodobniej w grudniu 1550 r. w Rostkowie koło Przasnysza , zm. 15 sierpnia 1568 r. w Rzymie) - Polski Jezuita, patron Polski. Beatyfikowany: 1602 r. Kanonizowany: 31.12.1726 r.

DSCF1485_crDSCF1487_cr

XVIII w. Duży medalik z wizerunkiem św. Ignacego Loyoli i św. Stanisławem Kostką , prawdopodobnie medalik kanonizacyjny. Wymiary: 32 x 28 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Medaliki ze św. Stanisławem biskupem krakowskim , męczennikiem, patronem Polski

Św. Stanisław ze Szczepanowa (1030 – 1079 r) ,bo tam się urodził to XI – wieczny polski duchowny. Postać bardzo barwna , Gorliwy obrońca wiary i moralności. Jako biskup krakowski zasłynął wyjednaniem u papieża Grzegorza VII wskrzeszenia metropolii gnieźnieńskiej. Kupił dla biskupstwa wieś Piotrawin , z tym miejscem wiąże się legenda o wskrzeszeniu Piotra Strzemieńczyka – właściciela Piotrawina , który sprzedał biskupowi tą wieś. Trzy lata po śmierci Piotra , jego krewni chcieli podważyć legalność nabycia wsi przez biskupa. Na okoliczność rozprawy przed sądem książęcym św. Stanisław wskrzesza Piotra by on zaświadczył o legalności transakcji. Więcej o tym można przeczytać na stronie: http://www.parafiapiotrawin.eu/viewpage.php?page_id=4 . Kroniki podają też inne ważne zdarzenia, mianowicie zatarg biskupa z Bolesławem Śmiałym, który napomniał władcę gdy ten mścił się na swoich poddanych. Za ten konflikt św. Stanisław poniósł straszną karę, został zabity podczas odprawiania mszy, a jego ciało zostało poćwiartowane. W konsekwencji tego czynu Bolesław został wygnany. Więcej o życiorysie św. Stanisław przeczytacie na : http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/05-08a.php3 . Kanonizacji świętego dokonał papież Innocenty IV dnia 8 września 1253 r. Św. Stanisław jest jednym z głównych patronów Polski.

DSCF1210_crDSCF1211_cr

 XX w. Srebrny medalik patriotyczno – religijny „ Pamiątka z Piotrawina” Odniesienie w modlitwie na rewersie za Naród Polski przez wstawiennictwo św. Stanisława ,może świadczyć iż jest on wybity na początku XX w. Sygnowanie X.W.F pod modlitwą tyczy się ówczesnego proboszcza ks.Władysława Frankowskiego 1904 – 1929 r. Medalik ten został w sierpniu opisany na forum „Odkrywcy”. Jakieś półtora miesiąca temu trafił w moje ręce. Tym bardziej się cieszę iż jest to pamiątka tycząca się Lubelszczyzny ,a Parafia w Piotrawinie jest jedną z najstarszych w naszym regionie ,sięgającą XI w., oraz znanym miejscem kultu i obecności ,dokonania cudu przez św. Stanisława. Medalik sygnowany na awersie  SW. Wymiary: 40 x 27 mm.

Medalik Czemiernicki

DSCF1214_crDSCF1215_cr

XIX w. Pamiątkowy medalik wybity dla Parafii św. Stanisława BM w Czemiernikach na okoliczność zakończenia remontu wnętrza kościoła parafialnego, który po drugim pożarze dachu był w opłakanym stanie. Przez kilka miesięcy ,gdy trwał remont wnętrza , rolę kościoła parafialnego pełniła kaplica cmentarna. Po zakończeniu tych prac odbyła się wielka uroczystość przeniesienia odprawiania nabożeństw z powrotem do kościoła parafialnego. Ówczesnym proboszczem był młody ks. Karol Mleczek. Uroczystość odbyła się 25 października 1868 r. Na tą okoliczność zostały wykonane pamiątkowe medaliki oraz obrazki, które sprzedawano wśród wiernych. Były to swoiste cegiełki na remont świątyni , który jeszcze trwał i zakończył się dopiero w 1875 r. Sama uroczystość przyciągnęła masę wiernych z całej parafii i z sąsiednich miejscowości , samych kapłanów było 28, trzeba wspomnieć iż był to okres po powstańczych represji i prześladowań ludności przez wojsko carskie. Co do medalików, wiem iż była jedna odmiana bita w miedzi posrebrzana lub pobielana i bita w srebrze w próbie 84 (prawdopodobnie dla zamożniejszych parafian, dostojników lub kapłanów ). O odmianie w srebrze nie wspomina Rewoliński , tylko o posrebrzanym medaliku pod pozycją nr 1282. Nadaje stopień rzadkości R2 , co oznacza iż nakład był niewielki. Medalik w srebrze jest więc jeszcze rzadszy. Medaliki zostały wykonane przez Jana Bitschana sygnowane IB. Jest to dla mnie ciekawa lokalna pamiątka , gdyż tyczy się sąsiedniej parafii ,erygowanej w 1325 r., a sama miejscowość posiada bogatą historię. Rewoliński nr 1282 , stopień rzadkości R2.  Wymiary : 21 x 18 mm.

DSCF1216_crDSCF1217_cr

XIX w. Medalik ze św. Stanisławem i MB Częstochowską  na obłoku. Sygnowany IB  ( Jan Bitschan ).  Niezgodność co do ilości gwiazd w aureoli MB, Rewoliński opisuje 11 a faktycznie jest 9, reszta się zgadza . Rewoliński  nr 1042. Wymiary: 22 x 16 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Św. Józef opiekun Świętej Rodziny

Św. Józef z Nazaretu zwany Cieśla był mężem Maryi i opiekunem Jezusa, pochodził z królewskiego rodu Dawida. Józef poślubił Maryję będąc wdowcem. Bóg powierzył mu misję bycia głową Świętej Rodziny i ochrony dzieciątka Jezus przed czyhającymi zagrożeniami. Jeszcze przed narodzinami Jezusa ,miał we śnie widzenie anioła , który nakazał mu przyjąć pod swój dach brzemienną Maryję i po urodzeniu nadać chłopcu imię Jezus. Kolejne widzenie św. Józef miał wtedy gdy król Herod chciał zgładzić nowo narodzonego Jezusa. Anioł nakazał wtedy by wraz z rodziną uciekał do Egiptu. Ewangelia kilkakrotnie przytacza jego postać, lecz sam św. Józef zyskuje miano „Milczącego Świętego”gdyż na kartach Ewangelii nie wypowiada żadnego słowa . Jego pokora i posłuszeństwo w wykonaniu Bożych nakazów sprawiły iż został patronem całego Kościoła Powszechnego. Początki kultu św. Józefa sięgają IV wieku lecz wzrost czci następuje od średniowiecza. W 1847 r. zostaje ustanowione święto św. Józefa jako Opiekuna Kościoła Chrystusowego ,a w 1870 roku 8 grudnia papież Pius IX ogłasza św. Józefa patronem Kościoła Powszechnego . W tym to okresie powstaje wiele medalików z wizerunkiem św. Józefa z dzieciątkiem Jezus i ze św. Rodziną.. Są taż starsze medaliki z wizerunkiem świętego. Oto kilka z nich:

DSCF0075_cr

 XVII – XVIII w. Wizerunek św. Józefa  ze  starego medalika Częstochowskiego . Rewoliński nr. 90

DSCF1040_cr DSCF1041_cr

XVII – XVIII w.  Stary medalik z wizerunkiem św. Józefa z jednej strony i  św. Wenancjusza z Camerino  z drugiej strony.  Średnica: 20 mm.

DSCF1042_crDSCF1043_cr

XVIII – XIX w.  Ołowiany medalik ze św. Józefem.  Bardzo ciekawy rewerslecz nie do końca zidentyfikowany. Na pewno widać Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus  , a z boku św. Archanioła Michała. Wymiary: 36 x 31 mm.

DSCF1044_crDSCF1045_cr

XIX w. Medalik wybity na pamiątkę  100 lat od koronacji  cudami słynącego obrazu św. Józefa z Sanktuarium  św. Józefa  w Kaliszu (1796 – 1896 ). Wymiary: 33 x 19 mm.

DSCF1012_crDSCF1013_cr

XIX w. Medalik z MB Częstochowską i św. Józefem. Wymiary: 33 x 19 mm.

DSCF1014_crDSCF1015_cr

XIX w. Mały medalik MB Miłosierdzia i św. Józefem .  Sygnowany PB (Paweł Bitschan). Wymiary: 19 x 14 mm.

DSCF2_cr DSCF2a_cr

DSCF3_crDSCF3a_cr

XIX w. Dwa małe medaliki  sygnowany AM ( Aleksander Magnus ). Pierwszy z MB Miłosierdzia i św. Józefem,  natomiast drugi z MB Częstochowską i św. Józefem. Wymiary: 21 x 14 mm.

DSCF1_crDSCF1a_cr

XIX w. Ciekawy medalik z MB Częstochowską i św. Józefem . Sygnowany FK , z początku myślałem iż to PB , lecz po dokładnym obejrzeniu pod lupą wychodzi że jes to FK. Wymiary: 21 x 14 mm.

DSCF1055_cr DSCF1056_cr

XIX w. Mały medalik z Matką Dobrej Rady i z postacią  św. Józefa opiekuna Kościoła Powszechnego. Wymiary: 20 x 14 mm.

DSCF1046_cr DSCF1047_cr

XIX w. Medalik z MB Królową od Serca Jezusowego i św. Józefem. Wymiary: 32 x 19 mm.

DSCF1057_cr DSCF1058_cr

XX w. Pamiątkowy medalik z Oratorium św. Józefa w Mount Royal w Kanadzie. Medalik wykonany we Francji. Wymiary: 36 x 22 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Medaliki Zwiastowania

DSCF0756_crDSCF0757_cr

XVII- XVIII w.  Medalik z Archaniołem Gabrielem i Maryją . Odmiana bez napisów. Wymiary: 34 x 19 mm

Ponad rok temu wpadł mi w ręce ciekawy medalik z okresu XVII – XVIII w. Przedstawiał on dwa popiersia z aureolą nad głową z tym że jedno z nich miało włosy zaplecione w warkocz ,a drugie rozpuszczone włosy i koronę na głowie. Na medaliku nie było napisów więc zastanawiałem się kogo dokładnie przedstawiają. Że jeden z tych wizerunków tyczył się Maryi to byłem pewien ale ten drugi dawał mi dużo do myślenia. Rozwiązanie zagadki pojawiło się po kilku miesiącach na jednej z giełd kolekcjonerskich gdy u znajomego kolekcjonera zza Buga zobaczyłem taką samą odmianę medalika ,tylko bardziej ozdobną i większą w dodatku z napisem w aureoli po jednej i po drugiej stronie. Oczywiście stałem się właścicielem tego medalika i zabrałem się za rozszyfrowanie zagadki . I tu moje zdziwienie w jak bardzo ciekawy sposób artysta przedstawił jedną z bardziej znanych scen ewangelicznych , mianowicie scenę Zwiastowania Anielskiego. Postać z warkoczem okazała się być Archaniołem Gabrielem , który wypowiedział do Maryi następujące słowa „ AVE GRATIA PLENA” – Zdrowaś Maryjo łaski pełna….. Natomiast przy drugim wizerunku widnieje odpowiedź Maryi „ ECCE ANCILA DOMI” – Oto służebnica Pańska….

DSCF0730_crDSCF0731_cr

XVII – XVIII w. Ozdobny medalik z Archaniołem Gabrielem i Maryją. Odmiana z napisem w aureoli. Wymiary: 36 x 23 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Św. Michał Archanioł

Zaliczany do istot niebieskich św. Archanioł Michał jest jednym z najważniejszych i bardziej rozpoznawalnych , czczonych postaci w kulturze żydowskiej i chrześcijańskiej. Według przekazu był on pierwszym aniołem , który wystąpił przeciwko Lucyferowi podczas buntu do jakiego doszło w niebie i wypowiedział wojnę szatanom (zbuntowanym aniołom). Opowiedział się po stronie Boga okrzykiem: ”Któż jak Bóg” – jest to też hebrajskie znaczenie Jego imienia. Uważany za księcia wojsk niebieskich , kilkakrotnie wspominany w Starym i Nowym Testamencie. Chrześcijański kult św. Michała Archanioła znany jest od II wieku, powstało wiele świątyń i zakonów pod Jego wezwaniem. W Konstantynopolu w V w. znany był cudowny obraz św. Michała Archanioła. Znane są tęż liczne objawienia świętego, ostatnio natrafiłem na ciekawy opis takiego zdarzenia , św. Michał ukazał się amerykańskiemu żołnierzowi walczącemu w Korei i uratował mu życie. Jest to jedna z relacji ,jakich w internecie jest wiele dotyczących cudownych zdarzeń jakie miały miejsce z udziałem św. Michała Archanioła. Świadectwem żywego kultu są też medaliki z wizerunkiem tego świętego.

DSCF0758_crDSCF0759_cr

XVII – XVIII w. Mosiężny medalik z wizerunkiem św. Michała Archanioła z jednej strony i Anioła Stróża z drugiej.  Wymiary: 37 x 25 mm.

DSCF0762_crDSCF0763_cr

XIX w. Polski medalik z MB Częstochowską i św. Michałem Archaniołem.  Rewoliński nr 390. Wymiary: 27 x 19 mm.

DSCF0764_crDSCF0765_cr

Koniec XIX w. Polski  aluminiowy medalik z MB Studziańska i św. Machał Archanioł. Sygnowany AM (Aleksander Magnus).  Wymiary: 28 x 19 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Matka Boża Ostrobramska (Matka Miłosierdzia) Królowa Korony Polskiej

DSCF0627_crDSCF0630_cr

Lata 20 XX w. cynkowy medalion – obrazek z wizerunkiem MB Ostrobramskiej  sygnowany  J. SOPYŁO  z Lwowa. Ułamane uszko. Średnica: 55 mm.

Ten charakterystyczny i bardzo rozpoznawalny wizerunek Matki Bożej został namalowany na początku XVII w.(prawdopodobnie między 1620 a 30 rokiem) przez nieznanego artystę na na ośmiu dębowych deskach i został umieszczony na jednej z dziewięciu obronnych bram miejskich otaczających wówczas Wilno. Brama ta nosi nazwę „Ostra Brama” i jako jedyna zachowała się do dzisiejszego dnia , a to za sprawą wizerunku Matki Miłosierdzia , który bardzo szybko został uznany za cudowny. Świadczyć o tym mają liczne wota umieszczone obok obrazu , jednym z charakterystycznych jest srebrny półksiężyc umieszczony na dole obrazu w 1849 r. z wygrawerowanym podziękowaniem za wysłuchane prośby. Srebrną pozłacaną suknię wraz z dwiema koronami nałożono na obraz około 1671 r. Jedna korona jako symbol Królowej Niebios druga zaś Królowej Polski . Szczegółową historię samego obrazu jak i miejsca można z łatwością odnaleźć , lecz ja chciałbym przytoczyć kilka istotnych szczegółów. W roku 1761 zostaje wydana Relacja o Cudownym Obrazie przez karmelitę o. Hilańona. Do rozsławienia tego wizerunku przyczynił się też nasz narodowy wieszcz Adam Mickiewicz , który na kartach swojego dzieła „ Pan Tadeusz „ pisze:

„ Panno święta , co Jasnej bronisz Częstochowy

I w Ostrej świecisz Bramie! Ty , co gród zamkowy

Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!

Jak mnie dziecko do zdrowia przywróciłaś cudem,

( Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę

Ofiarowany , martwą podniosłem powiekę

I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu

Iść za wrócone życie podziękować Bogu )”

DSCF0641_crDSCF0646_cr

DSCF0644_crDSCF0645_cr

Dwa takie same medaliki z końca XIX  lub początku XX w. jeden bity w brązie a drugi w aluminium z wizerunkiem  MB Ostrobramskiej i Błogosławionego  Andrzeja Boboli ( beatyfikowany 30-10-1853 r , a kanonizowany  17-04-1938 r.). Wymiary: 40 x 29 mm.

2 lipca 1927 r. odbywa się koronacja obrazu koronami papieskimi i nadanie nazwy ( Ikona Matki Bożej Miłosierdzia ),w uroczystości wzięli udział marszałek Józef Piłsudski i prezydent Ignacy Mościcki. Podczas działń wojennych korony papieskie zaginęły.

DSCF0632_crDSCF0633_cr

XXw. Aluminiowy medalik wybity na okoliczność koronacji obrazu MB Ostrobramskiej . Wymiary: 31 x 20 mm.

DSCF1093_crDSCF1094_cr

XX w. Aluminiowy medalik koronacyjny z MB Ostrobramską , sygnowany KS (Kasprzykiewicz i Szmakfefer). Średnica 23 mm.

DSCF1432_crDSCF1436_cr

XX w. Aluminiowy medalik z MB Ostrobramską , i widokiem kaplicy MB Ostrobramskiej , sygnowany KS (Kasprzykiewicz i Szmakfefer). Średnica 19 mm.

Z sanktuarium w Ostrej Bramie jest też związany początek kultu Miłosierdzia Bożego . Właśnie tutaj po raz pierwszy publicznie został zaprezentowany w dniach 26 – 28 kwietnia 1935 r. namalowany w Wilnie według wskazań św, siostry Faustyny Kowalskiej Obraz Miłosierdzia Bożego ( Jezusa Miłosiernego z wypływającymi z serca dwoma promieniami białym i czerwonym). Św. Faustyna miała też widzenie dotyczące tryumfu tego obrazu.

DSCF0635_cr

Znaczek przypinka Młodzieży Sodalicyjnej (Sodalicja Mariańska ) z wizerunkiem MB Ostrobramskiej  i herbem Lwowa . Widnieje data 1938 r. i napis  ” Dzięki Ci Matko za Lwów”. Znaczek sygnowany : W. BUSZEK  Lwów.  Wymiary: 41 x 24 mm.

DSCF0638_crDSCF0639_cr

Żołnierski obrazek z wizerunkiem MB Ostrobramskiej  wykonany z blachy po konserwie wojskowej ( na odwrocie widoczne resztki farby z napisem ” WIEPRZOWA  WE WŁASNYM SOSIE”  ). Ręczna robota bardzo starannie wykonana ,  owal wycinany ręcznie .  Poprzedni właściciel znalazł go na miejscu okopów  II-go  wojennych.  Wymiary: 87 x 65 mm.

W 1993 r. przed wizerunkiem Matki Bożej Ostrobramskiej Modlił się papież Jan Paweł II .

DSCF0766_crDSCF0767_cr

XX w. Aluminiowy medalik z MB Ostrobramską i św. Kazimierzem. Sygnowany KS (Kasprzykiewicz i Szmakfefer).  Wymiary: 28 x 19 mm.

DSCF0648_cr

Współczesny mały srebrny medalik z MB Ostrobramską.  Średnica: 14 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Matka Boska Poczajowska

Poczajów – miejscowość znajdująca się na terenie Ukrainy na ziemi Wołyńskiej nieopodal Krzemieńca. Miejsce to zasłynęło już w XII w. za sprawą cudownych objawień Bogarodzicy , która ukazała się prawosławnym pustelnikom przebywającym w pieczarach poczajowskiej góry w 1198 r. i 1260 r. Podczas 2 objawienia Matka Boża odcisnęła swoją stopę w kamieniu a w miejscu tym wytrysło cudowne źródełko.(Kamień i źródełko do dziś znajduje się w świątyni )W miejscu tym wzniesiono pierwszą kaplicę. Historia cudownej ikony przedstawiającej Matkę Bożą tulącą Dzieciątko Jezus jest trochę młodsza i ma związek ze zdarzeniem z 1559 r., kiedy to grecki metropolita Konstantynopola – Neofita , wracając z Moskwy zatrzymuje się u właścicielki Poczajowa Anny Hojskiej (pisane też Gojskiej ). W podzięce za gościnę ofiaruje jej niewielką ikonę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Po pewnym czasie zauważono iż obraz emanuje światłem i w niedługim czasie dokonał się pierwszy cud uzdrowienia niewidomego od urodzenia brata dziedziczki. Po tym wydarzeniu w roku 1597 Anna Hojska przekazała ikonę do ufundowanego przez siebie monasteru w Poczajowie. Miejsce to stało się szybko ośrodkiem kultu Maryjnego na Rusi. W 1618 r. powstaje w klasztorze drukarnia , co jeszcze bardziej rozpowszechniło to miejsce. W roku 1623 kolejny spadkobierca Poczajowa – Jędrzej Firlej ( kalwin ) najeżdża zbrojnie klasztor zabierając dobra i cudowną ikonę , którą umieszcza na zamku w Kozinie. Dopiero w 1647 r. na mocy wyroku trybunału lubelskiego ówczesny przełożony klasztoru Jow Zalizo odzyskuje ikonę. W 1649 r. zostaje wzniesiona nowa cerkiew pod wezwaniem św. Trójcy. Od 1661 r. zaczęto spisywać cuda jakie miały miejsce za pośrednictwem Madonny Poczejowskiej. Największy cud miał miejsce w 1675 r. za panowania Jana III Sobieskiego , wówczas to Turcy w noc poprzedzającą oblężenie klasztoru , zobaczyli Madonnę z aniołami , przerażeni zaczęli strzelać z łuków , lecz strzały zawracały w ich kierunku. Po tym zdarzeniu odstąpili od oblężenia. Około roku 1720 monaster przechodzi w ręce unitów ( zakonu Bazylianów ). Od tej pory klasztor stał się siedzibą zwierzchnika Bazylianów w Polsce. Unici kontynuowali działalność wydawniczą , prowadzili szkołę i przyczynili się do znacznej rozbudowy tego miejsca , a to za sprawą pokutującego w tym klasztorze od 1756 r. znanego hulaki, okrutnika i warchoła Mikołaja Bazylego Potockiego (1706-1782), który był fundatorem przebudowy. Dzięki staraniom króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i wspomnianego Mikołaja Potockiego dnia 8 września 1773 r. odbyła się koronacja cudownej ikony Matki Bożej Poczajowskiej koronami papieskimi papieża Klemensa XIV, a koronacji dokonał łucki biskup greckokatolicki Sylwester Rudnicki. W uroczystości wzięło udział ok. 100 tysięcy wiernych, a miejsce to zyskało miano Unickiej Częstochowy i było licznie nawiedzane przez wiernych trzech wyznań ( katolików , grekokatolików i prawosławnych ).

SAM_0264_crSAM_0263_cr

Medal koronacyjny Cudownego Obrazu MB Poczajowskiej z umieszczonymi nazwiskami Stanisława Auguata Poniatowskiego i Mikołaja Potockiego oraz papieża Klemensa XIV i biskupa Sylwestra Rudnickiego i datą koronacji 8 września 1773 r. Rewoliński nr. 656 . Stopień rzadkości: R4.   Średnica: 39 mm.

W roku 1833 władze carskie zamykają zakon Bazylianów (jest to skutek represji po powstańczych ), a klasztor wraca w ręce mnichów prawosławnych. Sa dwie wersje co do losów cudownej ikony. Jedna mówi iż Bazylianie przed opuszczeniem klasztoru podmieniają oryginał ikony kopią obrazu , natomiast cudowną ikonę Matki Bożej Poczajowskiej przekazują w opiekę ówczesnym dziedzicom Poczajowa – Tarnowskim , którzy mieli wywieść go do Galicji i ślad się tutaj urywa. Druga wersja podaje iż cudowna ikona pozostała w świątyni i jest tam po dziś dzień.

Okres zaborowy to czas dominacji prawosławia i wykorzystania tego miejsca do walki z Polskością i rusyfikacji tamtych ziem, dzięki drukowanym tam materiałom. Samo miejsce stało się celem pielgrzymek kolejnych carów: 1842 r.- Mikołaj I , 1856 r.- Aleksander II , 1878 r. – Aleksander III.

Oto fragment historii związanej z miejscem i wizerunkiem Matki Bożej Poczajowskiej.

SAM_0352_crSAM_0353_cr

XVIII – XIX w. Prawosławny medalik z MB Poczajowską  i  św. Hiobem (Jow ) Poczajowskim , a dokładnie  wyświęcony w 1659 r. przez Cerkiew Prawosławną , kilka lat po śmierci  były przełożony monasteru w Poczajowie w latach ( 1604 – 1651 )-  Jow Zalizo.  Założyciel drukarni , uznawany za ascetę i gorliwego obrońcę prawosławia. Wymiary: 26 x 16 mm.

DSCF0726_crDSCF0727_cr

XVIII – XIX w. Duża odmiana medalika z MB Poczajowską , prawdopodobnie wykonany w okresie przebywania zakonu Bazylianów w Poczajowie. Widoczny na rewersie Krzyż  jest odmianą  Unicką, bez poprzecznej belki , która  jest w Krzyżach  prawosławnych . Wymiary: 45 x 31 mm.

DSCF1426_crDSCF1427_cr

XIX w. Unicki medalik z MB Poczajowską i św. Jozafatem Kuncewiczem (1580 – 1623 r. ) wykonany na okoliczność Kanonizowania Jozafata w 1867 r. Medalik był pozłacany lub posrebrzany , ułamane uszko.  Wymiary: 28 x 23 mm.

DSCF1087_crDSCF1088_cr

XIX w. Ręcznie malowana ikona MB Poczajowskiej otoczona srebrnym płaszczem ze starymi carskimi próbami srebra 84 i zankami из. Wymiary: 53 x 40 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Św. Teresa od Jezusa i św. Jan od Krzyża

Święta Teresa od Jezusa zwana też Teresą z Ávili lub Teresą Wielką jest jedną z tych świętych, która swoim życiem i działaniem wniosła wiele zmian w swoim otoczeniu i w Kościele pozostawiając po sobie dzieła trwające po dziś dzień. Hiszpańska zakonnica urodziła się 28 marca 1515 r. a zmarła 4 października 1582 r., beatyfikowana 24 kwietnia 1614 r. a kanonizowana 12 marca 1622 r. Była mistyczką , pisarką i reformatorką zakonu karmelitanek, oraz założycielką zakonu karmelitów bosych wraz ze św. Janem od Krzyża. Nie będę tu przytaczał całego życiorysu świętej , gdyż można go z łatwością odnaleźć w internecie. Na wspomnienie zasługuje fakt iż św. Teresie przez ponad dwa lata ukazywał się Jezus. Napisała kilka dzieł dotyczących życia duchowego uważanych za kanon literatury chrześcijańskiej. W roku 1970 papież Paweł VI ogłosił Ją doktorem Kościoła. Pierwsze medaliki ze św. Teresą pojawiły się w XVII w.

DSCF0538_crDSCF0542_cr

XVII w. Mały medalik z błogosławioną Teresą od Jezusa i  św. Rodziną z drugiej strony (prawdopodobnie  beatyfikacyjny z 1614 r.). Wymiary: 27 x 16 mm.

DSCF0543_cr DSCF0544_cr

XVII w. Duży  medalik ze świętą Teresą ( widoczna scena zwana jest ” Ekstazą św. Teresy” przedstawiona jak na rzeźbie Berniniego z kościoła Santa Maria della Vittoria w Rzymie ). Natomiast druga strona przedstawia św. Jana od Krzyża współzałożyciela  zakonu karmelitów bosych wraz ze św. Teresą.  Wymiary: 37 x 26 mm.

Św. Jan od Krzyża

Św. Jan od Krzyża właściwie nazywał się Juan de Yepes y Alvarez urodził się 24 .06.1542 r. w Hiszpanii w miejscowości Fontiveros koło Avili a zmarł 14.12.1591 r. w Ubedzie. Poeta , mistyk , karmelita , prezbiter. Wraz z św. Teresą z Avili uważany jest za współzałożyciela zakonu karmelitów bosych. Dokładny życiorys można znaleźć w internecie. Został beatyfikowany w 1657 r. a kanonizowany w 1726 r. 27 grudnia. Jest patronem życia kontemplacyjnego , mistyków , poetów hiszpańskich.

DSCF1518_crDSCF1516_cr

XVIII w.  Medalik  z  wizerunkiem św. Eliasza – proroka , patrona zakonu karmelitów , i św. Jana od Krzyża.  Prawdopodobnie medalik kanonizacyjny.  Wymiary: 35 x 28 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Medaliki na pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej i Bierzmowania

Ważnym wydarzeniem w życiu katolika jest przyjęcie dwóch sakramentów. Pierwszy z nich to: Pierwsza Komunia Święta – sakrament , który sprawia iż po raz pierwszy w pełni uczestniczymy w Eucharystii poprzez przyjęcie Ciała i Krwi Chrystusa pod postacią chleba ( białego opłatka ). Sakrament ten został ustanowiony przez Jezusa w Wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy. Po odmówieniu modlitwy Jezus wziął chleb , pobłogosławił go i połamał następnie rozdał swoim uczniom , podobnie wziąwszy kielich z winem , pobłogosławił i podał swoim uczniom. Na chleb mówił „ Oto Ciało Moje „ a na wino „ Oto Krew Moja” dodając na koniec słowa „Czyńcie to na Moją Pamiątkę „. Przez długi czas Pierwsza Komunia Święta była sakramentem przeżywanym wyłącznie w sferze duchowej , natomiast nie towarzyszyła mu oprawa uroczystości rodzinnych i obdarowywania z tej okazji drogimi prezentami. Jako pamiątkę po tym wydarzeniu , uczestnicy otrzymywali dyplom i medalik . Oto kilka wzorów takiego medalika z okresu XIX i XX w.

DSCF0436_crDSCF0437_cr

XIX w.  Medalik na pamiątkę Pierwszej Komunii Świętej. Sygnowany AM (Aleksander Magnus). Rewoliński nr. 1366 . Wymiary: 27 x 19 mm.

DSCF0433_crDSCF0434_cr

XIX w. Pamiątkowy medalik z datą 1876 r,  sygnowany PB ( Paweł Bitschan) . Odmiana nie notowana u Rewolińskiego. Wymiary: 25 x 18 mm.

DSCF0441_crDSCF0442_cr

XIX-XX w.  Aluminiowy medalik sygnowany PB  ( Paweł  Bitschan). Wymiary: 28 x 19 mm.

DSCF0443_crDSCF0444_cr

XX w. Aluminiowy medalik bez sygnatury. Wymiary: 29 x 20 mm.

DSCF0445_crDSCF0446_cr

XX w. Aluminiowy medalik sygnowany KS . Kasprzykiewicz i Szmakfefer  (sygnatura odwrucona o 180 stopni). Wymiary: 28 x 19 mm.

DSCF0447_crDSCF0448_cr

XX w.  Aluminiowy medalik sygnowany SW. Wymiary: 28 x 18 mm.

DSCF0449_crDSCF0450_cr

XX w. Aluminiowy owalny medalik . Średnica: 17 mm.

Drugi natomiast to sakrament Bierzmowania , inaczej zwany sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej. Istotą tego sakramentu jest namaszczenie Duchem Świętym przez położenie dłoni biskupa na głowie bierzmowanego, tak jak w Biblii Apostołowie kładli ręce na wiernych a oni otrzymywali Ducha Świętego. Jest to sakrament dojrzałości i umocnienia wiary przez działanie w nas siedmiu darów Ducha Świętego. Spotyka się kilka odmian okolicznościowych medalików upamiętniających przyjęcie tego sakramentu , lecz występuje ich znacznie mniej w porównaniu z medalikami upamiętniającymi Pierwszą Komunię.

DSCF0438_crDSCF0439_cr

XIX w.  Medalik na pamiątkę sakramentu Bierzmowania . Sygnowany IB. Rewoliński nr. 1373 . Wymiary: 25 x 18 mm.

DSCF0469_crDSCF0470_cr

XX w. Aluminiowy medalik Na Pamiątkę Bierzmowania sygnowany  KS. Kasprzykiewicz i Szmakfefer.  Wymiary: 28 x 19 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS