Medaliki ze św. Ekspedytem i św. Rochem

Św. Ekspedyt znany też jako św. Wierzyna zaliczony jest w poczet męczenników , którzy oddali swoje życie za wiarę. Był on dowódcą chrześcijańskiego XIII Legionu Rzymskiego z Mitileny , który nosił tytuł tz. „Legii Piorunującej” za panowania cesarza Marka Aureliusza. W 285 r. panowanie w Rzymie obejmuje cesarz Dioklecjan , który był przeciwnikiem chrześcijaństwa. Wydał on edykt nakazujący niszczenie i palenie świętych ksiąg oraz kościołów i świątyń chrześcijańskich. Św. Ekspedyt sprzeciwił się rozkazowi cesarza przez gest publicznego zerwania i zniszczenia edyktu. Został za to zatrzymany , torturowany i skazany na karę śmierci, którą wykonano w 303 r. Kult św. Ekspedyta rozwinął się w XVII w. a umocnił w XIX w. Uważa się świętego jako skutecznego orędownika w sprawach trudnych, ciężkich sytuacjach. Dewizą świętego jest ? Dziś ? tz. Uczy nas byśmy ważnych spraw, a szczególnie związanych z wiarą nie odkładali do jutra. W ikonografii przestawiany jest jako żołnierz ? legionista trzymający w prawej ręce Krzyż z napisem ” Hodie”  co znaczy „Dziś”  , w lewej ręce trzyma palmę symbolizującą męczeństwo, nogą zaś depcze kruka trzymającego w dziobie szarfę z napisem „Cras” – co oznacza „Jutro”.  

44a44r

Widoczny  aluminiowy medalik  datował bym na lata 90  XIX w. Umieszczenie na nim postaci św. Rocha ( patrona od zarazy) może świadczyć iż  szukano skutecznego orędownictwa i wstawiennictwa św. Ekspedyta i Rocha w czasie gdy panowała epidemia tyfusu i cholery. Wymiary: 18 x 13 mm.

Św. Roch żył w XIV w. Pochodził z Montpellier we Francji . Po śmierci rodziców w wieku 19 lat sprzedaje majątek , pieniądze rozdaje ubogim, a sam pielgrzymuje do Rzymu. Tam opiekuje się chorymi na dżumę , oraz dokonuje wielu uzdrowień. Podczas powrotu do Francji zaraża się dżumą. By nikogo nie zarazić chroni się w lesie. Tam odnajduje go pies , który miał mu donosić jedzenie. Po cudownym wyzdrowieniu kontynuuje dalsza podróż do Francji , jednak na granicy zostaje zatrzymany i posadzony o szpiegostwo. Umiera w więzieniu. Od XV w. rozwija się kult św. Rocha i uważany jest jako patron chroniący od zarazy. Wiele szpitali i zakładów leczniczych nosi jego imię. W ikonografii przedstawiany jest jako młody pielgrzym z psem.

DSCF0097_crDSCF0098_cr

Polski medalik z drugiej połowy XIX w. sygnowany AM ( Aleksander Magnus) . Na lewym zdjęciu widzimy Matkę Bożą (Matka Miłosierdzia ), na prawym św. Rocha.  Wymiary: 20 x 14 mm.

DSCF0479_crDSCF0480_cr

 Podobny medalik z drugiej połowy XIX w. tylko z wizerunkiem  MB Częstochowskiej  i św. Rochem. Wymiary: 21 x 14 mm.

DSCF0853_crDSCF0852_cr

XIX w. Polski medalik  z MB Częstochowską i św. Rochem z okresu panowania zarazy tyfusu i cholery.  Na medaliku umieszczono modlitwę błagalną przez wstawiennictwo św. Rocha: ” S. ROCHU  MÓDL SIĘ  ZA  NAMI  BY OD  NAS  BÓG  CHOLERY  ODWRÓCIŁ „. Wymiary : 25 x 18 mm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Gadu-Gadu Live
  • Poleć
  • RSS

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


+ 9 = 16